Kada je Big Daddy Batina komentarišući seriju FURIOUS izneo teoriju da Scoot McNairy u njoj kanališe Bruna, to mi je bila zanimljiva opservacija jer ako bih ga sa bilo kim poredio pre toga, to bi najpre bio Casey Affleck.
Međutim, da, ima nešto od Bruna u Scootu, onog karakternog aspekta njegovog rada naravno, bez ostale zvezdane prašine, koja uostalom ne proističe samo iz glumačke snage nego i iz ambijenta u kome se igra i ostalih autora. I u filmu BLOOD FOR DUST, Scoot kanališe onog poznijeg, oronulijeg, mračnijeg Bruna, na ničijoj zemlji između blokbasterske i geezerteaserske ere.
BLOOD FOR DUST Roda Blackhursta, kog prevashodno znam kao scenaristu potcenjenog Blumovog horora NIGHT SWIM je vrhunski neo noir, smešten u snežne predele Ajdaha i Montane, sa jakim osećajem za dramsku ironiju koja donekle evocira Braću Coen, ali bez glumljenog debiliteta koji ume da optereti njihove slabije filmove tog tipa.
Otud, na kraju, BLOOD FOR DUST možda od Coenovih najviše evocira BLOOD SIMPLE, onu fazu kada su postajali velikani po kratkom postupku. Međutim, ovde ima dosta raznih elemenata road movieja, neo noira po mustri botched joba, a pored igranja sa vatrom koenizma, ima tu i igranja vatrom socijalno motivisanog krimića koji je kroz naslove poput HELL OR HIGH WATER ozbiljno upropastio novije američke filmove, ali se i tu Blackhurst uspešno izborio, jer njegov lik nema samo finansijski problem, već i emotivni, i porodični, i skloniji je transgresiji nego što bi se od nekog lika loših savremenih krimića očekivalo.
Otud, na kraju Blackhurst uspeva da zaobiđe niz opasnih "crnih tačaka" kao što su glumljeni debilitet ili premotivisanje junaka do tačke da krimić postane ispražnjen od transgresije, i dolazi do zdravog tkiva neo noira s kraja osamdesetih i početka devedesetih koje smo pomalo zaboravili i čiji autori mahom više i nisu aktivni u kanonskom smislu.
Kroz smrtnu ozbiljnost junaka, štaviše, Blackhurst uspeva da izgradi nešto svoje i da u tom svetu ponudi ne samo jednu od najboljih Scootovih rola, već da umnogome anticipira ono što će Kit Harrington raditi u seriji INDUSTRY, u ulozi erodiralnog kolenovića, ovde u liku neočekivano beskrupuloznog bivšeg trgovačkog putnika koji je ušao u svet sitnog ali i malo krupnijeg kriminala.
Blackhurst otud jeste odabrao formu koja je već dosta korišćena, i koja je postala slalom između raznih rauboanih tropa, ali je u njoj uspeo da izgradi nešto svoje i uz pomoć direktora fotografije Justina Derryja napravi atmosferičan i mišićav film, snažnog kumulativnog efekta.
BLOOD FOR DUST je ono po čemu smo u staro vreme prepoznavali američki film, to su ti ambijenti flyover država u kojima je noir uvek na ivici da iskorači u vestern, dobri poslovi se dogovaraju u oronulim striptiz klubovima, a ljudi su dovoljno autonomni da na svojim imanjima rade ko zna šta mutno i nezakonito. Odluka da smesti film u 1992. možda čini ovaj film jednim od onih koji kroz odluku da se povuku u epohu crpe i kvalitete filmova tog doba, ali Blackhurstov film je ako išta moderan, odnosno inkorporira isksutva savremenog filma, isto onoliko kao i onog mnogo starijeg, od pre pedeset i više godina.
* * * 1/2 / * * * *
No comments:
Post a Comment